Этнаграфічны профіль
.jpg)
Для беларусаў хата спрадвеку была ці не самым галоўным матэрыяльна-духоўным аб’ектам. Стаўленне ў народзе да жытла яскрава выявілася ў прыказках: “Няма нічога мілей за родную хатку”, “Свая хатка як родная матка”, “Свая хата не вораг” і інш.
Хата зрабілася асновай народнага светаразумення.
Экспазіцыя "Беларуская хатка" ўяўляе сабою інтэр’ер беларускай сялянскай хаты. Тут размешчаны розныя прадметы быту і прылады працы беларускіх сялян, узоры ткацтва і вышыўкі, ганчарныя вырабы. Экспанаты даюць магчымасць убачыць вясковы дом канца 19-пачатку 20 стагоддзя, каб пазнаёміцца з культурай і бытам беларусаў.
Самавар - прылада для кiпячэння вады i падрыхтоукi гарбаты.
Куфар(сундук) - традыцыйны драуляны скрын для захоування адзення.
Калаўрот, самапрадка — прылада для механізаванага прадзення лёну і воўны ў хатніх умовах.
Беларускi нацыанальны касцюм - гэта спалучэнне белага льнянога палатна, чырвона-белага геаметрычнага арнаменту i багатай вышыукi.
Калыска (люлька, зыбка) — месца, дзе знаходзіцца дзіця ў першы год пасля нараджэння. Калыска магла быць размешчана на падлозе, магла быць прымацавана да столі, яе выраблялі з дрэва, палатна, плялі з лазы ці саломы, надавалі ёй самыя разнастайныя формы.
Рубель(таксама каталка, рэбрак) - старажытная прылада працы, якi выкарыстоувауся для прасавання i адцiскання бялiзны пасля мыцця.
Сцiральная дошка - гэта прыстасаванне для ручнога мыцця адзення, якое складаецца з рэбрыстай паверхнi (металiчнай або драулянай) у драулянай раме.
Сiта-гэта прылада (кухонны або вытворчы iнструмент) для прасейвання сыпкiх матэрыялау(мукi, крупы, пяску)
Таукач-гэта тэхнiчны сродак цi прыстасаванне, прызначанае для штурхання, падштурхоування або перамяшчэння чаго-небудзь.
Печ – адзін з асноўных рытуальных цэнтраў прасторы сялянскага жытла. Печ выконвала функцыю асаблівага абярэга, рытуальнага цэнтра, вакол якога разгортвался шматлікія абрады каляндарнага і сямейнага цыклаў.
У хаце Чырвоны кут – месца ў куце над акном, дзе заўседы вісеў абраз (ікона), абавязкова пакрыты прыгожым саматканым ручніком.
У дадатак да лучын у сялянскай хаце выкарыстоўваліся масляныя лямпы. Самыя простыя іх віды ўяўлялі сабой невялікія чашы або лямпады, куды налівалі жывёльны тлушч або раслінны алей, у які апускаўся фітыль.
Лялька-абярэг Бульбашык — гэта славянская лялька, якая выкарыстоўвалася для абароны ад злых духаў і хвароб, а таксама для прыцягнення ўдачы і дабрабыту.
